Steeds vaker voel ik me krachtig als een pilaar;
op zichzelf staand, aanwezig en verbonden.
Maar dat is lang niet altijd zo geweest.....

.....en dat zal ook lang niet altijd zo zijn! Als moeder van 3 kinderen stap ik regelmatig in de rol van jongleur. Behendig in zoveel mogelijk balletjes hoog houden. Nou kom ik een heel eind, maar het gaat uiteindelijk ten koste van mijn lijf. De plek waar het bij mij vast gaat zitten.

Veelvuldig moet ik mezelf overtuigen dat goed voor mezelf zorgen het allerbelangrijkste is, en dat mijn gezin en mijn omgeving dáár juist baat bij hebben. Maar om dat te bereiken heb ik flink wat patronen moeten doorbreken en het blijft een uitdaging.
Op de foto’s zie je ze niet; enorme voelsprieten. Steeds beter leer ik met ze om te gaan. Mijn hele leven ben ik al bezig met wat mensen drijft. Op zoek naar verbinding. Mijn voelsprieten stonden altijd aan, mij ontging niets! Ik was fulltime op mijn hoede en observeerde mensen om erachter te komen hoe ze in elkaar zaten, wat ze nodig hadden om zich goed te voelen en hoe ik daarvoor kon zorgen.

Ik vond het heel belangrijk wat anderen van mij vonden en deed me sterk en stoer voor. Maar onbewust maakte ik mezelf klein, zodat de ander groot kon zijn. Gehoord en gezien werd. Ik hield meer rekening met de gevoelens en behoeften van anderen, dan die van mijzelf.

Marianne Williamson's woorden uit 'My deepest fear' raakten mij diep, vooral: "Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking, so that others won't feel insecure around you." Dat was exact wat ik deed! Ik had geen idee wat ik zelf wilde, wat goed voor mij was! Ik was aan het overleven, wilde aardig gevonden worden, onkwetsbaar zijn en controle houden.
Het moederschap hakte er behoorlijk in. Ik cijferde mezelf weg, mijn kinderen stonden op één en mochten niks te kort komen. Tegelijkertijd voelde dat niet goed. Ik raakte steeds vermoeider en voelde me in fases ongelukkig en ontevreden over mijn leven. De drang te weten wie ik in essentie ben, werd alsmaar groter.

Ik ging yoga&meditatie beoefenen, volgde diverse cursussen, workshops en trainingen over bewustwording en persoonlijke ontwikkeling, sprak met een coach. Dit gaf inspiratie en inzichten. Ik bleek nogal gevoelig te zijn en pikte vanalles op van mijn omgeving. Als drager van verantwoordelijkheden, ervaringen en gevoelens van anderen, betrok ik alles op mezelf. Ik moest leren onderscheiden wat van mij was en wat van de ander. Leiderschap nemen over mijn eigen leven.

Stukje bij beetje kon ik dat wat niet van mij was of niet meer voor me werkte steeds meer omarmen en loslaten. Er ontstond ruimte om te bouwen. Ik begon compassie te ontwikkelen, ook voor mezelf. Nog regelmatig sta ik te jongleren, maar het lukt me steeds beter gas terug te nemen.
Naast dat het mij in mijn privéleven meer rust en ruimte geeft, komt het nu ook samen met mijn werk. Ik coach mensen die los willen komen van vastgeroeste patronen en overtuigingen, omdat ik heb ervaren hoe fijn het voelt te weten wat goed voor je is en daar ook naar te handelen! Daarnaast kies ik als co-creator bewust voor projecten waar ik affiniteit mee heb. Ik ben steeds beter in staat de controle los te laten en te genieten van het hele proces. Ik voel me daardoor veel meer betrokken en verbonden.
"In the midst of movement and chaos, keep stillness inside you."
Deepak Chopra

Ik ben zover dat ik durf te zeggen dat mijn gevoeligheid geen zwakte is,
maar een kracht die me veel moois brengt, zoals bijvoorbeeld:

- een empathisch vermogen (inlevend en invoelend)
- helderheid, alertheid en betrokkenheid
- de kracht om eigen verantwoordelijkheid te dragen
- zorgvuldigheid, alles met aandacht
- een tot in de puntjes verzorgd organisatietalent
- focus, oog voor detail
- flexibiliteit

alle rechten voorbehouden Stephanie de Viso
content coaching: marieke jansz & rianne manten | fotografie: sanneke beer | webdesign: zand en parels